Pilihan raya resume: bagaimana jika 56 kerusi Johor jatuh kepada CV terbaik?

Setiap pilihan raya meminta anda menimbang banyak perkara serentak: parti, gabungan, pemimpin di puncak, calon di hadapan anda. Kami mahu menanggalkan semua itu dan bertanya soalan yang lebih sempit. Lupakan siapa yang mungkin menang. Jika anda membaca kesemua 172 calon seperti pengurus pengambilan membaca timbunan permohonan kerja, dan memberi kerjaya profesional sekurang-kurangnya rasa hormat yang sama dengan kerjaya politik, siapa yang layak mendapat jawatan itu di setiap 56 kerusi?

Inilah eksperimen itu. Ini bukan ramalan, dan bukan sokongan. Ini eksperimen pemikiran tentang merit, dan tentang apa sebenarnya maksud kita apabila menggelar seseorang layak mewakili kita.

Peraturannya

Setiap calon dinilai pada tiga bahagian resume yang berdokumen: profesional dan kerjaya (0 hingga 10), tadbir urus dan politik (0 hingga 10), serta khidmat komuniti dan sivik (0 hingga 5). Pilihan utamanya ialah pengalaman profesional dan politik membawa siling yang sama. Kerjaya yang cemerlang bernilai sama dengan rekod politik yang cemerlang, tidak lebih dan tidak kurang. Dalam kebanyakan liputan, tempoh memegang jawatan secara senyap mengatasi segalanya. Kami enggan membenarkan perkara itu. Jumlah tertinggi daripada 25 memenangi kerusi; jika dua calon seri, rekod profesional yang lebih kukuh diutamakan.

Ditentukan oleh satu kerusi

Berdasarkan merit resume semata-mata, Barisan Nasional meraih 19 kerusi, Pakatan Harapan 18, dan Perikatan Nasional 14. Bahagian yang patut difikirkan: lima kerusi jatuh kepada calon yang hampir tidak kelihatan sebagai kuasa pilihan raya. MUDA, PSM dan Parti Bersama Malaysia memenangi empat kerusi antara mereka, dan satu kerusi jatuh kepada calon bebas, seorang eksekutif industri pertahanan yang mengatasi CV kedua-dua pencabar parti besar di Bukit Batu.

Lensa merit tidak memihak kepada penyandang. Dalam sekurang-kurangnya 16 daripada 56 kerusi, CV terkuat bukan ADUN sedia ada atau calon pilihan ramai. Kes paling tajam ialah Machap, di mana penyandangnya ialah Menteri Besar Johor sendiri, Onn Hafiz Ghazi. Beliau meraih markah penuh 10 pada tadbir urus, sebagaimana sepatutnya seorang ketua kerajaan. Namun berdepan peguam syariah dan mediator bertauliah yang memegang portfolio parti kebangsaan serta pengerusi badan kebajikan, rekod profesional dan komuniti beliau yang nipis menarik jumlahnya ke bawah pencabar. Pada tadbir urus, tiada tandingan. Pada keseluruhan CV, beliau kalah di kerusinya sendiri.

Siapa sebenarnya menang pada CV

Profesion yang mendominasi ialah profesion bertauliah yang klasik. Peguam ada di mana-mana. Doktor berada hampir puncak jadual. Jurutera menyerlah. Pendidik kerjaya dengan rekod mengajar yang panjang terus mengatasi CV politik yang lebih nipis. Dan puncak jadual dimiliki mereka yang mempunyai kedua-dua profesion yang serius dan jawatan yang serius: Maszlee Malik (21), bekas Menteri Pendidikan dengan kedoktoran Durham; Mohd Rashid Hasnon (19), jurutera dan bekas Timbalan Ketua Menteri Pulau Pinang; Ainie Haziqah Shafii (19), peguam dan setiausaha agung parti kebangsaan; Sahruddin Jamal (17), doktor dan bekas Menteri Besar Johor.

Pemberat yang sama tidak menghukum ahli politik. Pemberat ini menghukum ahli politik yang hanya ahli politik. Calon yang menyapu bersih membina kerjaya dahulu kemudian menyertai khidmat awam. Yang tersungkur ialah penyandang lama yang seluruh hidupnya yang berdokumen hanyalah jawatan parti. Itulah hujah senyap yang tersembunyi dalam angka: penyandangan bukan satu kelayakan, dan apabila kita berhenti membenarkan penyandangan menggantikan kelayakan, banyak nama selamat mula goyah.

Bahagian yang jujur

Eksperimen ini hanya sebaik kertas yang dibaca. Eksperimen ini memberi ganjaran kepada kerjaya yang mudah dibaca pada CV: seorang pengarah korporat dengan profil yang kemas mendapat markah tinggi, manakala penggerak komuniti tulen yang kerjanya nyata tetapi tidak berdokumen mendapat markah rendah. Itu berat sebelah yang terbina dalam kaedah ini, bukan penghakiman tentang orangnya. Beberapa markah rendah di sini sebenarnya jurang data, calon yang kami kurang ketahui, bukan bukti hidup yang nipis.

Pemberat yang sama ialah satu pilihan, bukan hukum alam. Pusing semula tuas itu ke arah pengalaman politik dan sebahagian kejutan ini lenyap. Dan resume yang hebat tidak sama dengan wakil rakyat yang hebat. Empati, kebolehcapaian, keberanian, kesanggupan menjawab panggilan telefon pada pukul 11 malam ketika banjir: tiada satu pun daripada itu muat dalam rubrik pemarkahan. Latihan ini mengukur bahagian calon yang muat pada satu halaman, kemudian mengakui bahawa bahagian paling penting selalunya tidak muat.

Jadi terimalah jadual ini seadanya. Bukan papan pendahulu tentang siapa yang layak menang, tetapi cermin yang ditegakkan terhadap cara kita menilai. Apabila seorang Menteri Besar kalah di kerusinya sendiri kepada mediator yang mempunyai CV lebih lengkap, soalan menariknya bukan sama ada markah itu betul. Soalannya ialah mengapa kita begitu jarang bertanya soalan dengan cara ini.